Pronombres · 27/60
Palabras interrogativas
Quién, qué, dónde, cuándo, por qué, cómo, cuánto, cuál
La palabra interrogativa va al principio; el resto de la frase no cambia de orden. La preposición precede a la palabra interrogativa: עִם מִי? — ¿con quién?, עַל מָה? — ¿de qué?
| Hebreo | Significado | Ejemplo |
|---|---|---|
| מִיmi | quién | מִי זֶה?mi ze?¿quién es? |
| מָהma | qué | מָה זֶה?ma ze?¿qué es esto? |
| אֵיפֹהeifo | dónde | אֵיפֹה אַתָּה גָּר?eifo ata gar?¿dónde vives? |
| לְאָןle'an | adónde | לְאָן אַתְּ הוֹלֶכֶת?le'an at holechet?¿adónde vas? |
| מֵאֵיפֹה / מֵאַיִןme'eifo / me'ayin | de dónde | מֵאֵיפֹה אַתֶּם?me'eifo atem?¿de dónde sois? |
| מָתַיmatai | cuándo | מָתַי הַשִּׁעוּר?matai hashi'ur?¿cuándo es la clase? |
| לָמָּהlama | por qué, para qué | לָמָּה לֹא?lama lo?¿por qué no? |
| מַדּוּעַmadua | por qué (formal) | מַדּוּעַ אֵחַרְתָּ?madua icharta?¿por qué llegaste tarde? |
| אֵיךְeich | cómo | אֵיךְ קוֹרְאִים לְךָ?eich kor'im lecha?¿cómo te llamas? |
| כַּמָּהkama | cuánto, cuántos | כַּמָּה זֶה עוֹלֶה?kama ze ole?¿cuánto cuesta? |
| אֵיזֶה / אֵיזוֹ / אֵילוּeize / eizo / eilu | qué, cuál (m / f / pl) | אֵיזֶה סֵפֶר? אֵיזוֹ שָׂפָה? אֵילוּ סְפָרִים?eize sefer? eizo safa? eilu sfarim?¿qué libro? ¿qué idioma? ¿qué libros? |
| מִי… / לְמִי / שֶׁל מִיlemi / shel mi | a quién / de quién | לְמִי זֶה? שֶׁל מִי הַסֵּפֶר?lemi ze? shel mi hasefer?¿para quién es? ¿de quién es el libro? |
| עִם מִיim mi | con quién | עִם מִי אַתָּה בָּא?im mi ata ba?¿con quién vienes? |
| עַל מָהal ma | de qué | עַל מָה אַתֶּם מְדַבְּרִים?al ma atem medabrim?¿de qué habláis? |
| מָה הַשָּׁעָהma hasha'a | qué hora es | מָה הַשָּׁעָה עַכְשָׁו?ma hasha'a achshav?¿qué hora es ahora? |
| הַאִםha'im | partícula interrogativa (formal) | הַאִם אַתָּה מְדַבֵּר עִבְרִית?ha'im ata medaber ivrit?¿hablas hebreo? |
Al hablar, la pregunta de sí/no se hace solo con la entonación: אַתָּה מְדַבֵּר עִבְרִית? La palabra הַאִם es propia del hebreo escrito y formal.